Ten temat na: Facebook / Instagram
Główny Inspektor Pracy w interpretacji indywidualnej z 19 października 2026 r. (GIP-GPP.5180.25.2026.4) uznał, że umowa zlecenia na uporządkowanie siedziby firmy i przygotowanie przesyłek, wykonywana zwykle raz lub dwa razy w miesiącu, nie wykazuje cech stosunku pracy. GIP zaznaczył jednak, że taka ocena dotyczy konkretnego opisu współpracy i może wypaść inaczej, gdy sposób wykonywania zadań zacznie przypominać stały, podporządkowany etat.
Co uznał Główny Inspektor Pracy?
GIP stwierdził w swojej decyzji, że opisana przez wnioskodawcę umowa — sprzątanie biura i przygotowywanie przesyłek, rozliczane godzinowo i bez wyznaczonych z góry godzin pracy — nie nosi znamion stosunku pracy w rozumieniu art. 22 Kodeksu pracy. Urząd dodał zastrzeżenie: gdyby faktyczny sposób realizacji tych zadań wskazywał na ich stałość, na podporządkowanie zleceniobiorcy poleceniom zleceniodawcy albo na obowiązek osobistego wykonywania pracy, wniosek mógłby być inny.
Jak wygląda umowa, którą oceniał GIP?
Z opisu przedstawionego przez wnioskodawcę wynika, że prowadzi on działalność gospodarczą i zawarł z osobą fizyczną umowę zlecenie na czas nieokreślony. Przedmiotem zlecenia jest utrzymanie porządku w siedzibie firmy oraz przygotowanie przesyłek, gdy zajdzie taka potrzeba. Czynności wykonywane są sporadycznie — co do zasady raz lub dwa razy w miesiącu, zależnie od aktualnych potrzeb przedsiębiorstwa. Termin realizacji strony ustalają każdorazowo wspólnie, natomiast godzin pracy zleceniodawca nie wyznacza, a zleceniobiorca sam organizuje swój czas i nie musi stale pozostawać w jego dyspozycji.
Wnioskodawca wskazał również, że nie wydaje zleceniobiorcy bieżących instrukcji co do sposobu wykonania zadań i nie nadzoruje ich realizacji, a wynagrodzenie — ustalone według stawki godzinowej — przysługuje wyłącznie za czynności faktycznie wykonane, bez z góry określonej liczby godzin. Zlecenie przewiduje osobiste wykonywanie zadań, jednak zleceniobiorca mógłby, po uprzedzeniu zleceniodawcy, powierzyć całość lub część czynności osobie trzeciej, choć w praktyce taka sytuacja się nie zdarzyła. Zleceniobiorca nie świadczył wcześniej żadnej pracy na rzecz tego podmiotu i nie wykonuje dla niego innych zadań.
Kiedy zlecenie może zostać uznane za umowę o pracę?
GIP przypomniał w swoim uzasadnieniu, że art. 22 § 1 i 1(1) k.p. nie zamyka drogi do zawierania umów cywilnoprawnych — zlecenia, agencji czy umowy o dzieło — jeśli taka forma odpowiada charakterowi i celowi wykonywanej pracy. Urząd odwołał się tu do wyroku Sądu Najwyższego z 9 grudnia 1999 r. (I PKN 432/99), zgodnie z którym praca może być świadczona na podstawie umów cywilnoprawnych, oraz do wyroku z 23 września 1998 r. (II UKN 229/98), z którego wynika, że takie umowy same z siebie nie tworzą domniemania, że doszło do zawarcia umowy o pracę.
Jak podaje GIP, o zakwalifikowaniu współpracy jako stosunku pracy decyduje to, czy w praktyce przeważają jego cechy: wykonywanie za wynagrodzeniem określonej pracy pod kierownictwem drugiej strony, w miejscu i czasie przez nią wyznaczonym. Nazwa i treść podpisanej umowy nie przesądzają sprawy — GIP wskazał, że nawet przy jednoznacznej woli strony co do formy cywilnoprawnej, sposób faktycznego wykonywania zadań może sprawić, że relację trzeba będzie potraktować jak umowę o pracę.
Jakie argumenty zdecydowały o rozstrzygnięciu GIP?
Według GIP w opisanej sprawie zabrakło właśnie tych elementów: ciągłości zadań, podporządkowania co do czasu i sposobu ich wykonania, obowiązku osobistego świadczenia oraz działania na ryzyko zleceniodawcy. Urząd zwrócił uwagę, że to zleceniobiorca decyduje, ile czasu potrzebuje na wykonanie zadania, a zleceniodawca interesuje się przede wszystkim rezultatem pracy, nie sposobem jej wykonania. Swoboda w ustalaniu częstotliwości zadań, brak narzucania godzin i oczekiwanie określonego efektu — to, jak wskazał GIP, cechy typowe dla relacji cywilnoprawnej, a nie dla podporządkowania charakterystycznego dla etatu.
GIP przywołał też utrwaloną linię orzeczniczą Sądu Najwyższego, według której celem przepisów o domniemaniu stosunku pracy jest zwalczanie pozornych umów cywilnoprawnych zawieranych, by obejść ochronne przepisy prawa pracy i ubezpieczeń społecznych — a nie podważanie zasady, że umowy należy wykonywać tak, jak je zawarto (pacta sunt servanda).
Czy zlecenie, które zawiera Twoja firma na sprzątanie czy przygotowanie przesyłek, też opiera się na uzgadnianym terminie, bez wyznaczonych godzin i z możliwością zastępstwa — czy raczej na stałym grafiku i bieżących poleceniach?
FAQ
Czy każda umowa zlecenia na sprzątanie biura jest automatycznie zleceniem, a nie umową o pracę?
Nie. GIP ocenił konkretny, opisany we wniosku sposób współpracy i zastrzegł, że ocena mogłaby wypaść inaczej, gdyby sposób wykonywania czynności wskazywał na ich stałość, na podporządkowanie zleceniobiorcy albo na obowiązek osobistego świadczenia pracy.
Jakiej umowy dotyczyła interpretacja GIP z 19 października 2026 r.?
Umowy zlecenia na uporządkowanie siedziby przedsiębiorstwa i przygotowanie przesyłek, wykonywanej zwykle raz lub dwa razy w miesiącu, w terminach uzgadnianych między stronami, z wynagrodzeniem według stawki godzinowej wypłacanym tylko za faktycznie wykonane czynności.
Czy zleceniobiorca musiał wykonywać te czynności osobiście?
Umowa przewidywała osobiste wykonanie zadań, ale zleceniobiorca mógł, po uprzedzeniu zleceniodawcy, powierzyć całość lub część czynności osobie trzeciej — choć jak wskazał wnioskodawca, taki przypadek nigdy nie wystąpił.
Źródła
- Marek Rotkiewicz, “Usługi utrzymywania porządku mogą być zleceniem – interpretacja GIP”, prawo.pl, 10.11.2026: https://www.prawo.pl/kadry/uslugi-utrzymywania-porzadku-to-moze-byc-zlecenie-interpretacja-gip,1556315.html
- Główny Inspektor Pracy / Państwowa Inspekcja Pracy: https://www.pip.gov.pl
- Sąd Najwyższy
- Kodeks pracy (ISAP)
Stan prawny na dzień: 2026-11-10. Zakres: Interpretacja dotyczy konkretnej, opisanej we wniosku umowy zlecenia: sprzątanie siedziby firmy i przygotowanie przesyłek, wykonywane sporadycznie (raz lub dwa razy w miesiącu), bez wyznaczonych godzin, bez bieżącego nadzoru zleceniodawcy, z wynagrodzeniem godzinowym płaconym tylko za faktycznie wykonane czynności i z możliwością zastępstwa po uprzedzeniu zleceniodawcy. GIP ocenił, że przy takim układzie cech umowa nie wykazuje cech stosunku pracy w rozumieniu art. 22 k.p. Czego nie obejmuje: GIP zastrzegł, że ocena mogłaby wypaść inaczej, gdyby sposób wykonywania zadań wskazywał na ich stałość, na podporządkowanie zleceniobiorcy lub na obowiązek osobistego świadczenia pracy — takich sytuacji ta interpretacja nie obejmuje. Poza zakresem artykułu pozostają też inne rodzaje umów cywilnoprawnych niż opisana umowa zlecenia oraz sytuacja osób, które wcześniej były zatrudnione u tego samego podmiotu. Pochodzenie tekstu: Materiał przygotowany automatycznie na podstawie źródeł wymienionych powyżej i zweryfikowany pod kątem zgodności z nimi. Nie stanowi porady prawnej.
Brak komentarzy