Ten temat na: Facebook / Instagram / YouTube
Ignorowanie pracownika na spotkaniach, przerywanie mu i uciszanie może być mobbingiem — ale tylko wtedy, gdy te zachowania mają charakter uporczywy, czyli powtarzalny, nawracający lub stały. Taką wskazówkę daje znowelizowany art. 94(3) Kodeksu pracy, obowiązujący od 5 listopada 2026 r. O tym, czy w konkretnym przypadku doszło do mobbingu, decydują każdorazowo okoliczności sprawy.
Czy ignorowanie, przerywanie i uciszanie pracownika może być mobbingiem?
Tak, ale tylko wtedy, gdy te zachowania mają charakter uporczywy — jednorazowy incydent nie wystarczy. Ignorowanie pracownika i przerywanie mu podczas spotkań to, według art. 94(3) Kodeksu pracy, forma pozawerbalna, a uciszanie go — forma werbalna. Jeśli to jedyny sposób, w jaki przełożony albo inna osoba nęka pracownika, musi on się powtarzać, nawracać albo trwać stale, żeby można było mówić o mobbingu.
Od kiedy obowiązuje nowa definicja mobbingu w Kodeksie pracy?
Nowa definicja mobbingu w Kodeksie pracy obowiązuje od 5 listopada 2026 r. Znowelizowany art. 94(3) § 2 Kodeksu pracy określa mobbing jako zachowania polegające na uporczywym nękaniu pracownika. Uporczywość oznacza tu powtarzalność, nawracanie albo stałość — zachowania jednorazowe nie są mobbingiem w tym rozumieniu, nawet jeśli naruszają dobra osobiste pracownika.
Jakie zachowania Kodeks pracy wymienia jako przykłady mobbingu?
Art. 94(3) § 4 Kodeksu pracy wskazuje kilka kategorii zachowań, które — gdy przybiorą formę uporczywego nękania, samodzielnie albo łącznie — mogą składać się na mobbing:
- upokarzanie, uwłaczanie i zastraszanie pracownika,
- zaniżanie oceny jego przydatności zawodowej oraz nieuzasadniona krytyka,
- poniżanie lub ośmieszanie,
- utrudnianie pracy — ograniczanie możliwości osiągania efektów, wykonywania zadań, korzystania z posiadanych kompetencji, kontaktu ze współpracownikami lub dostępu do informacji,
- izolowanie od zespołu lub eliminowanie z niego.
Kiedy ignorowanie i przerywanie podczas spotkań nie jest mobbingiem?
Gdy ma charakter jednorazowy. Zgodnie z nowelizacją, zachowania incydentalne nie są mobbingiem, nawet jeśli naruszają dobra osobiste pracownika — potrzebna jest powtarzalność, nawracanie albo stałość. Ostateczną ocenę, czy w danym przypadku doszło do mobbingu, wyznaczają indywidualne okoliczności sprawy: rodzaj zachowań wobec pracownika i jego sytuacja.
Eksperci: ignorowanie i izolowanie to typowe formy mobbingu pionowego
Ewa Łukasik, autorka publikacji „Mobbing i dyskryminacja. Jak się bronić przed roszczeniami”, ocenia, że przerywanie, uciszanie i ignorowanie pracownika na spotkaniach ogranicza możliwość wypowiedzi i uderza w komunikację oraz przepływ informacji w firmie. Według niej to jeden z najczęstszych przejawów mobbingu pionowego, czyli hierarchicznego, występującego w relacji między pracodawcą a pracownikiem — przełożony korzysta tu z przewagi wynikającej ze swojej pozycji.
Nadinspektor pracy Beata Sikora-Nowakowska, podczas szkolenia zorganizowanego przez Okręgowy Inspektorat Pracy w Katowicach, do pozawerbalnych przejawów mobbingu w tym kontekście zaliczyła też m.in.: przewracanie oczami, głębokie wzdychanie czy odwracanie się plecami w rozmowie, pomijanie pracownika w spotkaniach integracyjnych, zebraniach i kolegiach, unikanie z nim kontaktu wzrokowego oraz demonstracyjne milczenie. Wymieniła również wyznaczanie mu odizolowanego stanowiska pracy, niedopuszczanie do głosu na naradach i stałe przerywanie jego wypowiedzi.
Najczęściej zadawane pytania
Czy ignorowanie pracownika na spotkaniach może być mobbingiem?
Może, ale tylko gdy ma charakter uporczywy — powtarzalny, nawracający lub stały. O tym, czy w konkretnym przypadku doszło do mobbingu, decydują indywidualne okoliczności sprawy.
Czy jednorazowe przerwanie pracownikowi podczas spotkania to mobbing?
Nie. Zachowania incydentalne nie są mobbingiem w rozumieniu znowelizowanego Kodeksu pracy, nawet jeśli naruszają dobra osobiste pracownika — konieczna jest powtarzalność, nawracanie albo stałość.
Czy uciszanie pracownika na spotkaniu to werbalna czy pozawerbalna forma mobbingu?
To forma werbalna — w odróżnieniu od ignorowania i przerywania, które traktowane są jako forma pozawerbalna.
Źródła
- Emilia Panufnik, Czy ignorowanie pracownika podczas spotkań, przerywanie mu i uciszanie może stanowić mobbing?, infor.pl, 10 listopada 2026 r. — link
- Ustawa z dnia 19 czerwca 2026 r. o zmianie ustawy – Kodeks pracy oraz ustawy – Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. z 2026 r., poz. 1046) — Internetowy System Aktów Prawnych
- Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz.U. z 2026 r., poz. 1245) — Internetowy System Aktów Prawnych
- Kodeks pracy (ISAP)
Czy na Twoich spotkaniach zespołowych ktoś jest regularnie ignorowany, przerywany albo uciszany?
Stan prawny na dzień: 2026-11-11. Zakres: Dotyczy pracowników, których ignorowanie, przerywanie lub uciszanie podczas spotkań w pracy ma charakter uporczywy — powtarzalny, nawracający lub stały — zgodnie ze znowelizowanym art. 94(3) Kodeksu pracy, obowiązującym od 5 listopada 2026 r. Ocena, czy w danym przypadku doszło do mobbingu, zależy każdorazowo od okoliczności konkretnej sprawy: rodzaju zachowań wobec pracownika i jego sytuacji. Czego nie obejmuje: Artykuł nie dotyczy zachowań jednorazowych (incydentalnych) — te nie są mobbingiem w rozumieniu nowej definicji, nawet jeśli naruszają dobra osobiste pracownika. Nie rozstrzyga też, jakie sankcje grożą mobberowi, jak wygląda procedura antymobbingowa, jak dochodzić roszczeń ani czy ochrona przed mobbingiem obejmuje osoby niezatrudnione na umowie o pracę — tych kwestii materiał źródłowy nie opisuje. Pochodzenie tekstu: Materiał przygotowany automatycznie na podstawie źródeł wymienionych powyżej i zweryfikowany pod kątem zgodności z nimi. Nie stanowi porady prawnej.
Brak komentarzy